Valkuil
Het kan gebeuren dat als je de dramadriehoek doorziet, er iets in het contact met anderen verandert omdat je het wilt overstijgen. De grootste valkuil hierbij is dat je gaat aanklagen, dit geldt voor zowel redders en slachtoffers. Als dat gebeurt blijf je dus in de driehoek. Je merkt bijvoorbeeld dat iemand wel heel erg op je leunt, passief en afhankelijk is ten aanzien van jou en jij wilde de ander niet kwetsen en zorgt voor de ander. Hiermee sta je groei en zelfstandigheid van het slachtoffer in de weg. Dit maakt dus dat het een liefdeloos systeem is waar je in vastzit. Loyaliteit in plaats van liefde. Je verleent het slachtoffer geen gunst met dit gedrag.

Ik-vorm
Stel, je bent een redder en je wilt uit de dramadriehoek. Als je dan zegt tegen de ander: “Je leunt altijd zo op mij en je bent zo ontzettend afhankelijk, ik ben het zat!” Dat is dan een aanklacht en verval je in de aanklagersrol. Beter is het als je in de ’ik-vorm’ spreekt. Bijvoorbeeld: “Ik voel me hier niet goed bij. Ik ga een beetje afstand nemen, omdat ik tot mezelf moet komen en ruimte nodig heb. Ik voel me benauwd.” Een beetje slachtoffer vraagt je dan wat hij of zij fout heeft gedaan. Je kunt er voor kiezen om dingen te benoemen maar realiseer je dat de kans dat je weer in de driehoek komt groot is. Als je benoemt blijf dan in de ik-vorm praten. Anders kan de ander nog meer gaan zwelgen in de slachtofferrol.

Als jij de slachtofferrol hebt vervuld en je komt tot het inzicht geldt natuurlijk hetzelfde, wat betreft de ‘ik -vorm’. De redder zal het moeilijk vinden om toe te kijken hoe je langzaam sterker aan het worden bent. Immers, als jij sterk en zelfstandig bent is zijn of haar rol overbodig.  En dit maakt  dat dit een liefdeloos systeem is. Hier zit hem de crux. De winst voor de redder is dat hij of zij nodig is, ook al betekent dat dat jij, in de slachtofferrol, niet vooruit komt en geen ontwikkeling doormaakt.

Blijf bij jezelf
Ook is het zo dat jij wel tot het besef kunt zijn gekomen dat dit gaande is, maar dat de ander er nog lang niet aan toe is om dit te onderzoeken, te erkennen of afstand te doen van de winst die zijn of haar rol oplevert. Het is niet jouw verantwoordelijkheid om de ander tot inzichten te doen komen. Doe niet te veel moeite, blijf bij jezelf. Als de ander merkt dat je niet meer mee doet aan het spelletje, kan het getrek om terug in de driehoek te komen sterker worden. Bijvoorbeeld dat iemand ineens steeds zijn of haar hulp ongevraagd aanbiedt (redder) om zo maar toegang tot je te blijven houden. Of door op je geweten in te praten om je zo te verleiden (slachtoffer) door bijvoorbeeld dingen  te zeggen als: “Maar we hebben zoveel gedeeld en nu laat je mij ineens in de steek, ik heb je nodig”. En het meest waarschijnlijk is dat je wordt beschuldigd (aanklager) in de trant van: “Dit kun je niet maken, jij bent echt egoistisch, je hebt me gewoon gebruikt!”

Verantwoordelijkheid
Binnen de driehoek wordt de verantwoordelijkheid bij de ander gelegd. Als je de driehoek uit wil, is het belangrijk om je te realiseren dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn of haar gevoelens. Dus als je het spel wilt verlaten, moet je ook deze gevoelens bij de ander laten. Begrijp dan dat dit is omdat de ander nog in het spel zit. De ander is nog verblind door zijn of haar behoeftes en kan geen oog hebben voor jou op dat moment. Neem het hem of haar niet kwalijk maar ga er ook niet in mee. Hou jezelf voor dat je het juiste doet. Als je de mening van de aanklager over neemt, verval je in één van de andere twee rollen. Of je wordt weer slachtoffer en je vindt van jezelf dat je niet ok hebt gehandeld. Of je vervalt in de redderrol en gaat de aanklager redden. Hoe dan ook, stap er niet meer in. Wat je beweegredenen ook zijn om wat dan ook te veranderen, het mag. Dat recht heb je gewoon. Die ruimte is er. Het is aan jou om dat recht en die ruimte te pakken.

Ter illustratie een powerpoint van de DramaDriehoek
(bron: www.paletonline.nl)

De driehoek kent drie spelers, namelijk:

• Redder: Ik ben ok, jij bent niet ok
• Slachtoffer: Ik ben niet ok, jij bent ok
• Aanklager: Ik ben niet ok, jij bent niet ok

Als je de dramadriehoek wilt begrijpen, zul je van bepaalde gedragingen moeten onderzoeken wat ‘de winst’ van dat gedrag is. Zowel van jezelf als van de ander. Dit kun je onderzoeken door naar de intentie van het gedrag te kijken. Via de intentie kun je tot de kern komen waar het gedrag uit voort komt.

Over de spelers
De winst van de redder is dat hij/zij zich nodig voelt. Men vindt deze mensen vaak sympathiek en zij vinden dat heerlijk! Echter hun hulp is er niet op gericht dat je op eigen benen kunt staan (de redder is van mening dat zijn of haar slachtoffer niet voor zichzelf kan zorgen). De hulp van een redder is niet onvoorwaardelijk: “Ik heb je zo geholpen en nu laat je mij links liggen…”

Het slachtoffer heeft winst in de vorm dat hij/zij geen verantwoordelijkheid neemt en hoeft te nemen in deze rol voor diens eigen situatie of gedrag. Het slachtoffer is passief en stapt niet over in de trein naar een ‘ok-boodschap’ naar zichzelf (dit komt de redder erg goed uit!).
De aanklager is boos, oordelend en kan in deze rol zijn of haar ongenoegen onbeperkt en ongeremd projecteren, zonder te kijken naar zichzelf. Door de boosheid heeft de aanklager een vertekend beeld van andermans kunnen en intenties. De aanklager klaagt het liefst een persoon aan en niet het gedrag an sich.

Het spel
Het verwarrende aan dit spelletje is dat de hoofdpersonen steeds kunnen verwisselen van rol. Kostuums verwisselen, gedrag aanmeten van het karakter en dat zonder pauze of aankondiging. Een voorbeeldzin waarin dit gebeurt: “Ik heb je zoveel geholpen (redder, zonder mij was je nergens), nu flik je me dit (aanklager, oordeel, niet kijkend naar wat zijn of haar aandeel is die een beslissing te weeg brengt) en ik voel me zeer veel onrecht aangedaan (slachtoffer, passief , ik zal het wel niet waard zijn).

Iedereen speelt wel eens één van de rollen. Dat is niet erg, je doet dit onbewust als je de dramadriehoek nog niet kent. Je hoeft je nooit te schamen of schuldig te voelen voor dingen die je deed uit onwetendheid. Als je het doorziet en je ziet ook welke rol je innam, kun je er mee aan de slag. Veroordeel jezelf niet dat je een speler was. Het is juist goed als je het herkent, dat je het erkent. Vaak voel je wel, dat er iets niet zuiver is als je in de dramadriehoek zit.

Ter illustratie een powerpoint van de DramaDriehoek
(bron: www.paletonline.nl)

Words
Anthony David (feat. India Arie)

I believe that
Heaven must be like this
Ray of sunshine
Kissed upon your skin
Just say you love me
Make my day go good
Pot of gold at the
End of the rainbow

Can’t tell you nothing you ain’t already heard
No matter what I say it’s nothing but words
Just let me prove to you what I know is real

Let me express to you the way that I feel
I believe that
Love is synonymous
With heaven
Such a sensual bliss
The way you touch me
Makes this life so good
A reward at the
End of the long road
Find More lyrics at www.sweetslyrics.com

[CHORUS

[BRIDGE:]

AH Ah Ah Ah(Repeat 4x)

Fairy tales can be
Real if you just believe
Got my mind made
I don’t plan to leave
‘Cause you were meant for me
Simple that may be
Why be complex
Loving you is so easy

[CHORUS]

Leven vanuit liefde is dat je elke keuze die op je weg komt, benadert vanuit liefde. Het kan zijn dat iets anders uitpakt dan je op het moment van kiezen in gedachten had. Of dat je iets over het hoofd hebt gezien. Of dat je in je keuze werd gehinderd door emoties. Dat geeft niet, je intentie is liefdevol.
En ook kiezen vanuit liefde geeft ervaringen waarvan je weer leert, die het leven vanuit liefde alleen maar sterker maken, die je intuitie helderder maken. “Wat zou de liefde doen?” is een mogelijke hulpvraag als je voor een keuze komt te staan.

Uiting geven aan liefde, aan jezelf, is creëren, leven vanuit liefde is jezelf creëren.

Leven vanuit liefde begint met liefde voor jezelf. Als je niet van jezelf kunt houden zoals je bent, kun je ook niet van anderen houden.
Trouw zijn aan jezelf wordt echter snel verward met ‘te kunnen doen wat je wil’ zonder dat te koppelen aan de situatie. Trouw zijn aan jezelf betekent niet dat je geen rekening houdt met de situatie waarin je bent
Trouw zijn aan jezelf betekent ook dat je erkent dat je met je kop ergens tegenaan loopt liefdevol zijn en het erkennen, onderzoeken, bij jezelf naar binnen gaan om te kijken wat het is wat er leeft.

Dan kom je weer uit op het verschil tussen ‘je goed voelen’ en ‘echt zijn’.
Het mooie is als die twee dingen samenvallen, en die dingen zullen op een gegeven moment ook samenvallen. En dat zal met name kunnen ontstaan wanneer je in t geval van ergens tegenaan lopen niet vlucht in het materialisme.

Maar denk ’s over deze uitspraak: het is niet belangrijk dat je je goed voelt, maar dat je echt bent.

Veel mensen willen zich goed voelen, en als dat niet het geval is proberen ze dat te bereiken door het nemen van alcohol of andere drugs, gaan eten, shoppen, beginnen een relatie… Dit is de weg van de minste weerstand, je gebruikt iets dat van buiten jezelf komt. Punt is dat het slechts kort werkt. Als je ernaar streeft om echt te zijn, volgt het goed voelen automatisch. En dat goed voelen is echt en voor de lange termijn.

Als je jezelf zo ziet, kun je een ander ook zo tegemoet treden. Oftewel: jij bent okay en de ander is ook okay. Hoe dan ook. En omdat je niet behoeftig bent en dus de ander niets hoeft te bevredigen in jou, kan de ander ook de ander blijven zoals hij/zij is. Daarmee hoef je niet alles wat een ander doet liefdevol te vinden. Iemand kan je heel erg claimen, zodanig dat het voor jou niet goed voelt. Het is liefdevol om dat aan te geven. Het kan zelfs liefdevol zijn om zo’n contact te beeindigen. Je cijfert jezelf dus absoluut niet weg.

Via deze weg kun je je richten op wat tussen jou en de ander is ipv op de ander zelf. Je kunt kijken naar de ‘chemie tussen’ jou en de ander en naar de effecten die het op jezelf heeft.
“In het begin had hij alleen maar oog voor mij, maar ik zie hem nu regelmatig naar andere vrouwen kijken. Laatst op een feestje leek hij helemaal geen oog voor me te hebben. Dat vind ik niet kunnen, daar voel ik me rot door.”

Als je zoiets waarneemt en je legt het bij de ander, blijf je hangen in wat je wil dat liefde is. Kijk je er open en eerlijk naar en geef je voor jezelf toe dat jij dat gevoel hebt, dan kun je eraan werken. Dat geeft het je de mogelijkheid om te komen van wat je wil dat er is, naar wat er is.
Dat geeft je ook de mogelijkheid te komen tot wie je werkelijk bent en wat je werkelijk wilt, trouw te zijn aan jezelf en helemaal te leven vanuit liefde.
Op deze manier kun je van binnen naar buiten leven, in plaats van buiten naar binnen. De liefde gaat van jou uit. De uitspraak ‘Wat je uitstraalt krijg je terug, met rente’ is zeker waar voor de liefde. Liefde vermeerdert zich.
Stel dat de ander de keuze maakt met iemand anders (of alleen) verder te willen, of de liefdesrelatie wil laten overgaan in een vriendschapsrelatie?
Als je van iemand houdt gun je hem of haar, vanuit het diepst van je hart, het allerbeste, met of zonder jou.

Eigenlijk is het heel tegenstrijdig, als je over liefde praat en dan gaat de ratio het overnemen. Maar dat ontstaat omdat je in je behoeftigheid moet voorzien, dus om vanuit liefde te leven moet je het eerst bij jezelf vinden.

Je kunt het verhaal over liefde en loyaliteit doortrekken naar allerlei andere banden.
Neem bijvoorbeeld je familie: “we zijn broer en zus, dus…” “We zijn ouder en kind, dus….” Je wilt een liefdevolle en zorgzame moeder zijn, dus…. Niks ‘dus’, je moet kijken naar wat er werkelijk tussen jullie beweegt, naar wat er is. En niet naar wat je wil dat er is, of wat er zou moeten zijn.